Bulimia
- Szczegóły
- Nadrzędna kategoria: ROOT
- Kategoria: Zaburzenia psychiczne
Spis treści
Leczenie bulimii, profesjonalna pomoc psychologiczna w walce z bulimią
Bulimia jest chorobą, którą przeżywa się w samotności. Bliscy przez dłuższy czas nie zdają sobie sprawy z problemów, które rozgrywają się pod ich dachem. A kiedy już dowiadują się o chorobie – popełniają najczęstszy błąd: zaczynają perswadować osobie chorej, że powinna odżywiać się zdrowo, dbać o siebie. Nie jest to jednak skuteczna metoda. Bo sama kontrola nie jest w stanie doprowadzić do wyleczenia. Stąd też bulimik czy bulimiczka będzie prędzej oszukiwać rodzinę, że wszystko jest w porządku, niż przyzna się że ma problem. Tymczasem choroba ta jest bardzo poważna i należy jak najszybciej zacząć ją leczyć. Powtarzane bowiem kilkakrotnie w ciągu doby objadanie się , kupowanie leków zmniejszających łaknienie, wywoływanie wymiotów i biegunek, poważnie wpływa na stan zdrowia bulimika. Takie zachowania powodują wręcz zmiany elektrolitowe – głównie utrata jonów potasu, chloru. To z kolei jest przyczyną zmniejszenia siły mięśniowej, zaburzeń pracy jelit, w skrajnych przypadkach zaburzeń rytmu serca. Problemem jest również odwodnienie. Przy prowokowaniu wymiotów dołącza się stan przewlekłego stanu zapalnego gardła, wywołane kwasem solnym zawartym w treści żołądka, niekiedy owrzodzenie przełyku.
Objawy
Na co zwrócić uwagę? Objawy bulimii są konkretne, zatem łatwo je zauważyć. Wystarczy, że poświęcisz bliskiej osobie czas i uważnie będziesz obserwować co robi.
Jeśli Ty lub ktoś z Twoich bliskich
- głodzi się
- nadmiernie liczy kalorie
- coraz częściej je w samotności
- traci kontrolę nad ilością spożywanego jedzenia (ma ataki żarłoczności)
- prowokuje wymioty, gromadzi środki przeczyszczające
- stale przygląda się swojej sylwetce
- szuka środków zastępczych (najczęściej jest to alkohol)
- miewa omdlenia i zawroty głowy
to znaczy, że prawdopodobnie choruje na bulimię.
U osób chorujących na bulimię częściej niż u innych osób występują:
- · zwolnienie czynności serca i tętna
- · skoki ciśnienia krwi
- · wzdęcia i zaparcia
- · obrzęki dłoni i stóp
- zapalenia gardła
- · niedokrwistość (anemia)
- · brak miesiączki lub bardzo wydłużone okresy między menstruacjami (kobiety)
- · drażliwość
- · dezorientacja/zakłopotanie
- · nastroje depresyjne (poczucie beznadziejności, niska samoocena)
- · izolowanie się od otoczenia
- · bezsenność
- stany lękowe
- · zachowania obsesyjno – kompulsywne, zwłaszcza w odniesieniu do jedzenia
- · częste bóle głowy
- · podkrążone oczy
- nadużywanie alkoholu
Jak pomóc? - Terapia
Leczenie bulimii jest niezwykle trudne i wymaga zaangażowanie w leczenie dietetyka, psychologa, psychiatry, rodziny i osób bliskich.
Rolą dietetyka jest ustalenie diety złożonej z kilku, nie dużych posiłków.
Psychiatra musi ocenić, czy występują u osoby chorej zaburzenia depresyjne i nasilenie tych zaburzeń. Często bowiem występują obok bulimii schorzenia współtowarzyszące, jak choroby afektywne czy zaburzenia osobowości.
W samej psychoterapii osób dotkniętych bulimią wykorzystuje się najczęściej terapię behawioralno–poznawczą. Zazwyczaj potrzeba czasu, by osoba chora nauczyła się inaczej żyć, zmienić swoje nawyki. Często, bardzo pomocnym jest także wsparcie rodziny. Dobrze więc proces leczenia prowadzić w taki sposób, by znalazł się w nim również czas i miejsce na sesje terapii rodzinnej. Dobre efekty daje także terapia grupowa. Często terapeuci podchodzą do bulimii, jako do uzależnienia, udowadniając obecność licznych wspólnych mechanizmów zachowań (jedzenie traktując jako narkotyk).
Biorąc pod uwagę fakt, że bulimia, najczęściej powiązana jest ze stresem bądź różnego rodzaju zaburzeniami, a nawet chorobami psychicznymi, trzeba zająć się przede wszystkim podłożem problemów. Stąd tak ważna jest prawidłowa diagnoza i znalezienie przyczyn choroby. Dzięki temu można zaproponować pacjentowi odpowiednią formę leczenia.
Niewątpliwie najbardziej skuteczna w leczeniu bulimii jest psychoterapia. Rozmowa z psychologiem może pomóc w odnalezieniu źródła problemu, w uporaniu się z przyczyną zaburzeń jedzenia, co jest najistotniejsze. Należy pamiętać, że osoba cierpiąca na bulimię, chcąc usprawiedliwić swoje postępowanie, poszukuje pretekstów. Często nawet drobne codzienne konflikty, mogą doprowadzać do nawrotów choroby.
Dlatego tak ważna jest pomoc bliskich, osobę cierpiącą na bulimię należy otoczyć miłością, ciepłem, wyrozumiałością, akceptacją i poczuciem bezpieczeństwa.
Sięgając po pomoc psychologiczną mamy możliwość zdania sobie sprawy z własnych problemów, a tym samym zyskać narzędzia do ich skutecznego procesu leczenia.
Oferujemy Państwu
-
Możliwość wizyty domowej lub w gabinecie
-
Krótki czas oczekiwania – maksymalnie do 3 dni roboczych
-
Trafną i rzetelną diagnozę – potwierdzoną przez „ZPN” w oparciu o system jakości Casad&Care
- motywację do leczenia
-
Analizę źródła problemu - koncentrujemy się na przyczynach. Leczymy przyczyny a nie tylko skutki.
-
Kompleksowe podejście – wspieramy nie tylko osobę cierpiącą na bulimię, ale również osoby jej bliskie.
- Ścieżkę zdrowienia
Już pierwsze spotkania z psychologiem „pierwszego kontaktu” najczęściej przynoszą pewną poprawę samopoczucia ale służą one przede wszystkim do postawienia prawidłowej diagnozy. W przypadku bulimii, należy przyjąć, że musi ich być co najmniej 3. Diagnoza ta jest zatwierdzana przez Zespół Psychologa Naczelnego (ZPN). Następnie wspólnie z psychologiem prowadzącym opracowują oni i proponują pacjentowi jego „ścieżkę” zdrowienia.
Ścieżka zdrowienia jest to szczegółowy plan leczenia, którego celem jest wyleczenie pacjenta z bulimii i ewentualnych innych problemów psychicznych. Dalszy plan postępowania może być realizowany w dalszym ciągu poprzez wizyty domowe lub poprzez skierowania do odpowiedniego, specjalistycznego gabinetu lub Ośrodka Terapii (stacjonarnej lub ambulatoryjnej). Nad realizacją planu czuwa cały czas „ZPN”
Do każdego zgłaszanego do nas przypadku dobieramy odpowiedniego, certyfikowanego specjalistę, który podejmie się nie tylko leczenia ale wyleczenia pacjenta. Musi być osobą kompetentną.
Kiedy już widzimy jakieś objawy bulimii, u siebie lub osób nam bliskich nie możemy zwlekać. Większość zaburzeń rozwija się bardzo szybko i nieleczone mogą doprowadzić do tragedii.
To do Państwa należy wybór. Czy zaufać naszej propozycji, czy zwlekać z konsultacją psychologiczną, czy liczyć na cudowne wyzdrowienie.
Trzeba pamiętać, że nieleczona bulimia prowadzi do wielu poważnych powikłań zdrowotnych: silne bóle głowy, zaburzenia koncentracji, skrajne wyczerpanie organizmu, kłopoty z krążeniem, obniżenie odporności organizmu, depresje, stany lękowe, a nawet nadciśnienie tętnicze czy chorobę wieńcową.
Jeżeli zdecydowaliście się Państwo nam zaufać prosimy o kontakt telefoniczny lub e-mailowy. tel 533 330 513 lub 535 317 017 Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Zobacz: