Seksoholizm
- Szczegóły
- Nadrzędna kategoria: Zaburzenia psychiczne
- Kategoria: Uzależnienia
Spis treści
Terapia
Terapia seksoholizmu powinna być skoncentrowana na zmianie wzorców zachowania.
W trakcie procesu terapeutycznego seksoholik poznaje nowe sposoby radzenia sobie ze stresem i narastającym napięciem psychofizycznym; uczy się, jak wyrażać emocje. Jednocześnie, podczas wnikliwych rozmów z terapeutą, poznaje przyczyny swojego uzależnienia. W wielu wypadkach głównym problemem okazuje się być lęk przed bliskością, mający korzenie w dysfunkcyjnej rodzinie, w jakiej wychował się seksoholik. Ten lęk, choć nabyty w dzieciństwie, przenosi się w dorosłe życie – a osoba żyjąca z tym problemem, często nie zdaje sobie nawet sprawy z tego jak silnie rządzi jego życiem.
Dlatego tak istotna jest kompleksowa pomoc oraz wsparcie dla uzależnionego i jego bliskich.
I dlatego terapia uzależnień to także odbudowywanie więzi i relacji z bliskimi osobami oraz poprawa sytuacji rodzinnej. Uzależniony od nowa uczy się żyć. Inaczej myśleć, a w efekcie zmiany postrzegania, inaczej czuć. Bywa, że psychoterapię wspiera także farmakoterapia.
Dodatkowo w trakcie terapii i po jej zakończeniu wskazane jest korzystanie z pomocy grup wsparcia. W Polsce działają grupy Anonimowych Uzależnionych od Seksu i Miłości (SLAA) oraz Anonimowych Seksoholików (S A).
Na co należy jeszcze zwrócić uwagę?
Częste i przypadkowe kontakty seksualne zwiększają ryzyko zarażenia się chorobami przenoszonymi drogą płciową.
Dlatego przed rozpoczęciem terapii lub w trakcie jej trwania zalecane jest wykonanie badań kontrolnych pod kątem zakażenia HIV, kiłą, HCV oraz innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową. HIV wcześnie wykryty jest wirusem, którego szkodliwe działanie można kontrolować. Nowoczesne leki antyretrowirusowe skutecznie hamują jego namnażanie się w organizmie. Co więcej, z HIV można normalnie żyć. Medycyna – od czasów kiedy wykryto wirusa – nauczyła się doskonale sobie z nim radzić. Warto się więc jak najszybciej zbadać – to warunkuje rokowania dotyczące rozwoju AIDS. Zdecydowanie groźniejszym wirusem jest HCV, jednak i w tym wypadku badania a następnie kontrolowanie przebiegu choroby czy nawet poddanie się leczeniu szpitalnemu, dają szanse na zahamowanie namnażania się wirusa w organizmie i zdrowe życie.